<![CDATA[Για τους νοσταλγούς και τους εορτάζοντες της 21ης Απριλιου]]>ea58ceb4-0093-4f7d-ab8f-8c5c118df50a-image.webp

κυκλοθυμικος/fb

«Οικονομία στα ύψη και ψωμάκι στους φτωχούς»

  • Το 1972 το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας έγινε 1,5 φορά μεγαλύτερο απ’ όσο είχε φθάσει σε διάστημα 145 χρόνων, από την ίδρυση της χώρας. Ακόμα και το δημόσιο εξωτερικό χρέος που από την εθνική ανεξαρτησία ως το 1966 δεν ξεπερνούσε τα 300 εκατομμύρια δολάρια έφθασε κατά την τελευταία εξαετία τα 700 εκατ. δολάρια, το δε εσωτερικό δημόσιο χρέος από 32 δισ. δρχ. φθάνει τώρα περίπου τα 80 δις. (Βήμα, 20.10.1973)
  • Το Μάιο του 1972 η Χούντα απάλλαξε τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Τομ Πάπας από τις αντισταθμιστικές υποχρεώσεις, για έξι αγροτοβιομηχανικές μονάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας. Το 1968 παραχώρησαν στο ίδιο πρόσωπο τη δυνατότητα να ανοίξει εργοστάσιο της Coca Cola βάζοντας ουσιαστικά ταφόπλακα στα ελληνικά εργοστάσια αναψυκτικών.
  • Τα επίπεδα της ανεργίας κυμάνθηκαν στα ίδια επίπεδα με τα προδικτατορικά χρόνια. Το 1969, μάλιστα, τα ποσοστά της ανεργίας έφτασαν στο ζενίθ της 10ετίας.
  • Η άνοδος των τιμών κατά 40%-45% το 1973 υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδημάτων ενώ το αγροτικό εισόδημά άρχισε να συρρικνώνεται σημαντικά. (Αδαμάντιος Πεπελάσης, 2.8.1974).
  • Η δραχμή υποτιμήθηκε μετά το 1971 και αυξήθηκαν τρομακτικά οι τιμές. Το κρέας ανατιμήθηκε 38%, ο ετήσιος πληθωρισμός απ’ το 4,4% αυξήθηκε στο 15,6% και μετά εκτινάχθηκε στο 26,9%. Συνολικά το μερίδιο εργασίας στο παραγόμενο προϊόν έπεσε από 40,2% το 1967 σε 32,2% το 1971.
  • Ο μέσος εργατικός μισθός δεν έφτανε να ικανοποιήσει ούτε τα δύο τρίτα των βασικότερων αναγκών μιας οικογένειας. Ακόμη χειρότερα για τον μισό σχεδόν πληθυσμό, δηλαδή στον πρωτογενή τομέα, το αγροτικό εισόδημα ήταν το 46% του αστικού.
  • Οι φόροι των εφοπλιστών μειώθηκαν 4 φορές. Η ένωση εφοπλιστών όρισε το Γεώργιο Παπαδόπουλο ισόβιο πρόεδρο της.
  • Οι διαγραφές χρεών στον αγροτικό πληθυσμό αφορούσε κυρίως φιλοχουντικές ενώσεις κι όχι απλούς αγρότες.
    «Η Χούντα δεν πείραζε, ελάχιστους μόνο.»
  • 7.840 καταγεγραμμένα άτομα φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και βασανιστήκαν. (Όσο περίπου ολόκληρος ο πληθυσμός της Σάμου).
  • Γίνονται 3300 στρατοδικεία.
  • Διαλύονται 430 συνδικαλιστικές οργανώσεις.
  • Αποστρατεύονται 400 αξιωματικοί του στρατού ξηράς και τα 9/10 της πολεμικής αεροπορίας.
  • Αναστέλλεται η λειτουργία αριστερών εφημερίδων
  • Στις 12 Δεκεμβρίου 1969 η Ελλάδα αποχωρεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης, για να μην καταδικαστεί για τους βασανισμούς κρατουμένων και την κατάφωρη παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, μετά από προσφυγή των Σκανδιναβικών κρατών Δανίας, Νορβηγίας , Σουηδίας αλλά και της Ολλανδίας.
  • Δολοφονούνται ο Παναγιώτης Ελλής στον Ιππόδρομο του Φαλήρου, ο βουλευτής της Αριστεράς Νικηφόρος Μανδηλαράς, ο Γιάννης Χαλκίδης, ο πρώην βουλευτής της Ε. Δ. Α. Γιώργος Τσαρουχάς μετά από άγριο ξυλοδαρμό κατά τη διάρκεια ανάκρισης, ο ακόλουθος της Ελληνικής Πρεσβείας στην Κοπεγχάγη Γ. Μαυρογένης, η Μαρία Καλαβρού επί της οδού Πατησιων, ο 15χρονος Βασίλης Πεσλής στην Πλατεία Αμερικής και σώζεται από θαύμα αλλά με βαριές και μόνιμες βλάβες ο Σπύρος Μουστακλής. Μαζί με τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, οι φονευθέντες από τη χούντα ανέρχονται στους 86.
    «Ναι, αλλά έφτιαχναν δρόμους.»
  • Ο Μακαρέζος υπέγραψε με τον εργολάβο Ρόμπερτ Μακντόναλντ, από τις ΗΠΑ, σύμβαση για την κατασκευή της Εγνατίας Οδού, το 1/3 των εξόδων (150 εκατομμύρια) θα το έβαζε το κράτος, παρ’ όλα αυτά γρήγορα η κρατική συνεισφορά ενισχύθηκε με εγγύηση δανείων στο Μακντόναλντ, με αμέτρητα ομόλογα, με 4,5 εκ. δολάρια ως προκαταβολή, κτλ. Αρκετά πριν ολοκληρωθεί το έργο, ο Μακντόναλντ έφυγε, όπως και χρήματα από τα κρατικά ταμεία.
    «Η χώρα ήταν αυτόνομη, δεν την οδηγούσαν τα ξένα συμφέροντα.»
  • Ο στρατηγός Παττακός δήλωσε στον αεροπορικό ακόλουθο των ΗΠΑ ότι το πραξικόπημα σχεδιάστηκε “για να διασφαλιστεί η εσωτερική ηρεμία, η νομιμοφροσύνη προς τον βασιλέα και η αφοσίωση στο ΝΑΤΟ και τη Δύση». (έγγραφο CIA)
  • Η Χούντα προσφέρει 550.000 δολάρια μέσω μυστικών υπηρεσιών στην εκλογική εκστρατεία του Νίξον. Τον Αύγουστο του 1972 σε ομιλία του στο Αμερικανικό Κογκρέσο ο Πρόεδρος Ρ. Νίξον τονίζει την στρατηγική σημασία της "φίλης κυβέρνησης" της Ελλάδας για μια "βιώσιμη πολιτική προς διάσωση του Ισραήλ". Στις 21 Ιανουαρίου του επόμενου έτους η Χούντα υπογράφει στρατιωτική συμφωνία με τις Η.Π.Α.
  • Η Litton, αμερικάνικη επενδυτική εταιρεία, χορηγήθηκε από τη δικτατορία με 1,2 εκατομμύρια δραχμές κι ένα σύνολο προνομίων για να φέρουν επενδύσεις ύψους 840 εκατομμυρίων δολαρίων. H CIA πανηγυρίζει καθώς αυτή η σύμβαση παρεμποδιζόταν ως τότε από τις «αριστερόφιλες κυβερνήσεις της μετακαραμανλικής περιόδου». Λίγα χρόνια αργότερη η υπόθεση αποδεικνύεται φούσκα κι η ίδια η χούντα τερματίζει τη σύμβαση.
  • Ο αντιπρόεδρος τής Αμερικάνικης κυβέρνησης Σπύρος Άγκνιου επισκέπτεται την χώρα μας (Οκτώβριος 1971) και χαρακτηρίζει το καθεστώς ως «απαραίτητον γραμμήν αμύνης» λόγω της αυξημένης παρουσίας του σοβιετικού στόλου στην Μεσόγειο και σημειώνει ότι: Ορισμέναι από τας βάσεις εις την Ελλάδα είναι αναντικατάστατοι από πλευράς στρατηγικής σημασίας για την ασφάλεια …των Ηνωμένων Πολιτειών.
    Το μακέλεμα στην Κύπρο από τους «πατριώτες»
  • Το 1964 για πρώτη φορά οι Αμερικάνοι μιλάνε ανοιχτά για τη διχοτόμηση της Κύπρου. (σχέδιο Άτσεσον). Σκοπός ο περιορισμός του Μακάριου, που φοβούνται ότι θα συνεργαστεί με την ΕΣΣΔ. Συχνά στα έγγραφα παρουσιάζεται ως «Κάστρο» της Μεσογείου.
  • Η Ελληνοτουρκική κρίση του 1967 οδηγεί στην απόσυρση τής Ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο. Το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα για την εισβολή με το που αναλαμβάνει η Χούντα τα ηνία.
  • Ο Παπαδόπουλος ζητά «διευκολύνσεις» για τους Τουρκοκυπρίους, ως αποτέλεσμα της συμμαχία των τριών πόλων: Χούντα, ΝΑΤΟ, Τουρκία.
  • Ο ΕΟΚΑ Β συγκροτείται δήθεν για να διώξει τους Τουρκοκύπριους, ώστε οι…υπερπατριώτες να ενώσουν το νησί με την Ελλάδα, την ίδια ώρα που ο Παπαδόπουλος εγγυάται στην Τουρκία ότι «όσο είναι ο Γρίβας στο νησί δεν θα χυθεί τουρκικό αίμα». Μόνος στόχος είναι ξεκάθαρα ο Μακάριος. Με εντολή ΗΠΑ και χρηματοδότηση της CIA.
  • Ο ΕΟΚΑ Β κι οι πράκτορες της Αθήνας βασανίζουν, σκοτώνουν και τρομοκρατούν κυρίως πολιτικούς αντιπάλους της Χούντας και της Αμερικής. Η Χούντα κάνει την απαγωγή του υπουργού Δικαιοσύνης (Χρ. Βάκη), δολοφονεί τον Υπουργό Εσωτερικών (Π. Γεωρκατζή), οργανώνει βομβιστική επίθεση στο σπίτι του Υπουργού Εσωτερικών (Γ. Ιωαννίδη) ευθύνεται για τις 32 εκρήξεις σε μια μέρα σε Πάφο, Λάρνακα και Λεμεσό, σχεδιάζει πραξικοπήματα με τανκς, οβίδες και πολυβόλα, αποπειράται να σκοτώσει το Μακάριο ξανά και ξανά.
  • Στις 15 Ιουλίου του 1974, Ελληνικές Μονάδες και οι ελεγχόμενες από Ελλαδίτες αξιωματικούς μονάδες της Εθνοφρουράς στην Κύπρο προχωρούν σε πραξικόπημα εναντίον της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρώτος στόχος τους η δολοφονία του Μακάριου. Αποτυγχάνει. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος καταγγέλλει τη Χούντα.
  • Πλέον είναι γνωστό πως η Χούντα ήξερε τις συνέπειες που θα είχε ένα πραξικόπημα. Πλέον είναι γνωστό ότι ο Ιωαννίδης είχε σχεδιάσει με τους άλλους 2 συμμάχους του ΝΑΤΟ (δηλαδή Αμερική) και Τουρκία την εισβολή μέχρι λεπτομέρειας κι είχε συμφωνηθεί ακόμα και μέχρι πού θα εκτείνεται το ψευδοκράτος. Τίποτα δεν ήταν τυχαίο.
  • Στις 20 του μήνα εισβάλει στην Κύπρο ο τουρκικός στρατός. Ο πρώτος Αττίλας. Η Ελλάδα μένει χωρίς συμμάχους, η Χούντα αποκηρύσσεται διεθνώς και καταρρέει. Λίγες μέρες μετά στην παρατημένη κι από τη δημοκρατική Ελλάδα Κύπρο γίνεται κι ο δεύτερος Αττίλας. Τα στρατόπεδα είναι άδεια, δεν έχουν αφήσει ούτε σφαίρα μην τυχόν και χαλάσει το σχέδιο τελευταία στιγμή. Στο 37% της Κύπρου υπάρχει πια ένα ψευδοκράτος. 6 χιλιάδες νεκροί, 3 χιλιάδες αγνοούμενοι, 150 χιλιάδες πρόσφυγες. Αυτοί εί-ναι οι «πατριώτες» και σε νούμερα. Αυτοί βγάζουν και σήμερα τα πατριδόμετρα. Φτύσιμο στη μούρη τους.
  • Οι προδότες της ΕΟΚΑ Β στήνουν μετά τον πρώτο Αττίλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, σκοτώνουν με χιτλερικό τρόπο άμαχους Τουρκοκύπριους (Η σφαγή της Μαράθας, του Σανταλάρη και της Αλόας), βιάζουν γυναίκες και παιδιά, καλούν κόσμο να συμμετέχει στο όργιό τους. Έτσι ξεπλένουν τις προδοσίες οι φασίστες. Μετά τη Δεύτερη εισβολή, διαλύονται. Φυσικά.
    Διαφθορά, «τα καθαρά χέρια» της Χούντας
  • Διπλασιασμός του πρωθυπουργικού μισθού: Από τις 23.600 τον ανέβασαν στις 45.000 δρχ
  • Με την ίδια ρύθμιση αυξήθηκαν οι αποδοχές των υπουργών και υφυπουργών, από τις 22.400 στις 35.000 δρχ
  • Θεσπίστηκαν επίσης και ημερήσια «εκτός έδρας» χίλιες δρχ για τον πρωθυπουργό και 850 για υπουργούς και υφυπουργούς.
  • Ο αρχηγός Παπαδόπουλος έκανε τον έναν αδελφό του, τον Κωνσταντίνο, στρατιωτικό ακόλουθο, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής και «υπουργό παρά τω πρωθυπουργώ»
  • Ο Παττακός αποφάσισε να αναθέσει στο γαμπρό του, τον Αντρέα Μεϊντάση, διάφορες επικερδείς δουλειές με το Δήμο Αθηναίων. Κατασκευή υπόγειου γκαράζ στην πλατεία Κλαυθμώνος, τεχνικές μελέτες, κλπ.
  • Ο Μακαρέζος διόρισε τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου, υπουργό Γεωργίας και – αργότερα- Βόρειας Ελλάδας. Αργότερα αποδείχτηκε η εμπλοκή του σε διάφορα σκάνδαλα.
  • Ο Ρουφογάλης, αρχηγός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Χούντας, σύμφωνα με το περιοδικό Ταχυδρόμος εμφανίζεται να εξασφαλίζει δανειοδοτήσεις σε «ημετέρους», φυσικά με επιβάρυνση των κρατικών τραπεζών. Στα «χορηγηθέντα» δάνεια καταγραφόταν ποσό άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου και στα «υπό έγκρισιν» πάνω του 1,6 δισεκατομμυρίου δρχ.
  • Για τον νέο «πρωθυπουργό», Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο, επισημαίνεται, τέλος, πως «η υπόληψή του πάσχει από φήμες για ανάμιξη σε διαφθορά κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής υπηρεσίας του» ως υπουργού Οικονομικών (1967-71) και Εσωτερικών (1971-73) του Παπαδόπουλου. (έγγραφο CIA)
    Πολιτισμός, παιδεία κι…αρχαιότητα
  • Απαγορεύεται η διδασκαλία της Αντιγόνης από τα σχολεία.
  • Ακόμη κι ο θεσμός των φροντιστηρίων είναι αποτέλεσμα των εκατοντάδων απολύσεων της Χούντας σε εκπαιδευτικούς με αριστερά φρονήματα.
  • 75 Ελληνικές και ξένες ταινίες λογοκρίθηκαν. Από Παζολίνι και Θόδωρο Αγγελόπουλο μέχρι τσόντες κι Όμηρο Ευστρατιάδη. Την πλήρωσε μέχρι και ο «Παπατρέχας» με το Θανάση Βέγγο λόγων αναφορών στην Αριστερά και στο Μίκη Θεοδωράκη.
  • Διαλύονται 24 πολιτισμικά σωματεία.
  • Ένας στους έξι κατοίκους ήταν αναλφάβητος, ενώ ο αριθμός των 100 μαθητών ανά τάξη δεν ήταν η εξαίρεση.
  • Η Μελίνα Μερκούρη χάνει την ελληνική ιθαγένειά της.
  • Η Αμερικάνικη μουσική γίνεται μόδα -μετά το στόλο και τις βάσεις- μέσα από την κρατική τηλεόραση και το…Νίκο Μαστοράκη, που επί δικτατορίας Παπαδόπουλου έπαιρνε κι «υπέροχες» συνεντεύξεις από βασανισμένους του Πολυτεχνείου.
  • Συναυλίες ακυρώνονται με στρατιωτική βία, θεατρικά έργα απαγορεύονται. Ελάχιστα καλλιτεχνικά έργα ξεφεύγουν (Το Μεγάλο μας τσίρκο, Αχ χελιδόνι μου, Εκείνος κι Εκείνος) κυρίως λόγω της αδυναμίας των συνταγματαρχών να καταλάβουν τις αλληγορίες.
  • Δεκάδες καλλιτέχνες συλλαμβάνονται ή/και εξορίζονται (Μίκης Θεοδωράκης, Διονύσης Σαββόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Σταύρος Παράβας κτλ). Πολλοί αυτοεξορίζονται.
  • Πάνω από 800 βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων θεωρήθηκαν «επικίνδυνα» και αποσύρθηκαν από τις προθήκες των βιβλιοπωλείων ή καταστράφηκαν. Δεν ξέφυγαν ούτε οι μεγάλοι μας τραγικοί, Αισχύλος και Ευριπίδης, ούτε ο Αριστοφάνης, ούτε ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Ρήγας αλλά κι ο Τολστόι, ο Μπαλζάκ, η Μποβουάρ, ο Σαρτρ.
    «Ήταν μια αυθόρμητη πατριωτική δράση.»
  • Ο....πατριώτης Γιώργος Παπαδόπουλος «υπηρέτησε το έθνος» ως Χίτης δίπλα στο συνεργάτη των ναζί κατακτητών Γεώργιο Γρίβα και γλίτωσε τις συνέπειες τής δράσης του επειδή το 1944, με τη βοήθεια των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου και του απονεμήθηκε ο βαθμός του υπολοχαγού. Μετά στρατιωτικές σπουδές στις ΗΠΑ και στρατολόγηση από τη CIA.
  • Συμμετείχε σε διάφορες αμερικανοκινούμενες παρακρατικές οργανώσεις και κυρίως στον ΙΔΕΑ.
  • Tο 1951 συμμετείχε ως στρατοδίκης με τον βαθμό του ταγματάρχη στην πρώτη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη.
  • Το 1956 ο βασιλιάς Παύλος τον σώζει από τις συνέπειες για τη δράση του στην απόπειρα πραξικοπήματος με την «Ένωσης νέων Ελλήνων αξιωματικών»
  • Το 1961 συμμετείχε ενεργά στο σχέδιο «Περικλής» κι έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εκλογές της βίας και της νοθείας. Δεν τιμωρήθηκε.
  • Ηγήθηκε στο «σαμποτάζ του Έβρου». Η προβοκάτσια αποκαλύφθηκε κι η ποινή ήταν....15 μέρες φυλακή.
  • Από το φθινόπωρο του 1966 τοποθετείται στη θέση - κλειδί του διευθυντή του 3ου Επιτελικού Γραφείου του ΓΕΣ, όπου ρυθμίζει επιχειρήσεις και μεταθέσεις και θέτει τις βάσεις του πραξικοπήματος της 21ής Απριλίου...αυθόρμητα.
    Μετανάστευση
    Αν μη τι άλλο η Χούντα σημείωσε σπουδαίο έργο στο μεταναστευτικό, όχι στους εισερχόμενους καθώς τότε τα σύνορα με τους γείτονες ήταν κλειστά λόγω του Ψυχρού πολέμου, αλλά κυρίως στους εξερχόμενους. Συγκεκριμένα, το 1971 μόνο έφυγαν 136.000 μετανάστες. Μέχρι το 1972 είχαν ζήσει ως μετανάστες μόνο στη Γερμανία κοντά στο 1 εκατομμύριο Έλληνες.
    Οι νεκροί του Πολυτεχνείου
    Φυσικά το πρόβλημα του κάθε νεοφασίστα είναι αν οι νέοι του 1973 σκοτώθηκαν πίσω ή μπροστά από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου, κάτι σαν ένα νεοφασιστικό οφσάιντ. Για χρόνια ζητούσαν ονόματα και στοιχεία. Εδώ, λοιπόν, η λίστα των ανθρώπων που θυσιάστηκαν, εκατοντάδες ακόμα τραυματίστηκαν, βασανίστηκαν, έπαθαν μόνιμες βλάβες ή δολοφονήθηκαν αργότερα:
    Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57, δικηγόρος, 16.11.1973, ώρα 20.30)
    Διομήδης Κομνηνός (ετών 17, μαθητής, 16.11.1973, ώρα 21.30)
    Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας , 16.11.1973, ώρα μεταξύ 22.30 & 23.00)
    Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26, ιδιωτικός υπάλληλος, 16.11.1973, ώρα 23.30)
    Torill Engeland Magrette (ετών 22, 16.11.1973, φοιτήτρια, ώρα 23.30)
    Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22, 16.11.1973, φοιτητής ώρα 24.00)
    Δημήτριος Κυριακόπουλος (ετών 35, οικοδόμος 16.11.1973, βραδινή ώρα )
    Σπύρος Μαρίνος (Γεωργαράς) (ετών 35, ιδιωτικός υπάλληλος, 16.11.1973, βραδινή ώρα)
    Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24 , εργάτης, 17.11.1973, πρωινή ώρα)
    Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 17.11.1973, ώρα 10.00)
    Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19, οικοδόμος, 17.11.1973, ώρα 10.15)
    Μάρκος Καραμανής (ετών 23, ηλεκτρολόγος, 17.11.1973, ώρα 10.30)
    Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16, μαθητής 17.11.1973, ώρα 10.30-11.00)
    Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, 17.11.1973, ώρα 11.30)
    Γεώργιος Γεριτσίδης (ετών 48, εφοριακός υπάλληλος, 17.11.1973, ώρα 11.30)
    Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17, μαθήτρια, 17.11.1973, ώρα 12.00)
    Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2, 17.11.1973, ώρα 13.00)
    Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43, ταχυδακτυλουργός, 17.11.1973, ώρα 13.00)
    Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59, συνταξιούχος εφοριακός, 18.11.1973, ώρα 10.00)
    Ανδρέας Κούμπος (ετών 63, βιοτέχνης, 18.11.1973, ώρα 11.00)
    Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20, ηλεκτρολόγος, 18.11.1973, ώρα 12.00)
    Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43, δικηγόρος, 18.11.1973, ώρα 12.00-12.30)
    Ευστάθιος Κολινιάτης (ετών 47, 18.11.1973)
    Ιωάννης Μικρώνης (ετών 22 φοιτητής, συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών)
    Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι

https://www.politeianet.gr/el/products/9789604991303-dionushs-eleftheratos-motibo-ekdotikh-topos-lamogia-sto-xaki-oikonomika-thafmata-kai-thumata-ths-xoudas

]]>http://94.249.153.3:4569/topic/151/για-τους-νοσταλγούς-και-τους-εορτάζοντες-της-21ης-απριλιουRSS for NodeFri, 05 Jun 2026 03:58:10 GMTTue, 21 Apr 2026 14:54:06 GMT60<![CDATA[Reply to Για τους νοσταλγούς και τους εορτάζοντες της 21ης Απριλιου on Wed, 22 Apr 2026 02:26:03 GMT]]>@istomastor

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ/fb

f96c450b-e58d-4574-9f60-83b30e6aabec-image.webp

“Ναι, αλλά δεν κλέψανε.
Ναι, αλλά έφτιαξε δρόμους.
Ναι, αλλά ήταν πατριώτες”:
Ψέμα πρώτο: “Ναι, αλλά δεν κλέψανε”
Ουδέν αναληθέστερον τούτου.
Και από που να ξεκινήσει κανείς. Από το περιβόητο “Τάμα του Έθνους”; Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι ο επικεφαλής της Χούντας Γεώργιος Παπαδόπουλος αποφάσισε να υλοποιήσει ένα σχέδιο των μελών της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης (που είχε πραγματοποιηθεί στο Άργος το 1829) για ανέγερση ναού του Σωτήρος. Οι δικτάτορες εξήγγειλαν ότι θα κτίσουν στα Τουρκοβούνια ένα μεγαλοπρεπή ναό, που θα γινόταν “το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών μετά τον κλασικό Παρθενώνα και τον βυζαντινό Λυκαβηττό”.
Ο ναός δεν κτίστηκε ποτέ, αλλά συνέβη ένα θαύμα: Γέμισαν οι τσέπες των χουντικών!
Άρχισαν να μαζεύουν χρήματα από εισφορές κρατικών φορέων και ιδιωτικών επιχειρήσεων, από τον κρατικό προϋπολογισμό και με δάνεια. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 453,3 εκατομμύρια δραχμές. Στην ανώτατη επιτροπή για το “τάμα του Έθνους” πρόεδρος ήταν ο Παπαδόπουλος και μέλη Παττακός, Μακαρέζος και ο χουντικός αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.
Επτά χρόνια το μεγαλόπνοο έργο έμενε στη θεωρία και ο κόσμος παρά τη φίμωση των ΜΜΕ βοούσε για το μεγάλο φαγοπότι. Τελικά λόγω των ενδοχουντικών συγκρούσεων, στις αρχές του 1974 έγινε απολογισμός (διότι ο Ιωαννίδης προφανώς και γνώριζε πολύ καλά τα πεπραγμένα του Παπαδόπουλου και όχι βέβαια επειδή εκείνος ήταν άμεμπτος). Στο ειδικό Ταμείο είχαν μείνει μόνο 47,3 εκατομμύρια δραχμές: 406 εκατομμύρια είχαν κάνει φτερά. Φυσικά κανείς δεν τιμωρήθηκε.
Τι να πρωτοθυμηθεί αλήθεια κανείς; Το περίφημο σκάνδαλο με τα σάπια κρέατα του Μπαλόπουλου;
Ο στρατιωτικός Μιχάλης Μπαλόπουλος ήταν υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας αρμόδιος για θέματα εμπορίου το 1972- 1973. Το 1975 καταδικάστηκε για εισαγωγή ακατάλληλων για την υγεία κρεάτων από την Αργεντινή, σε συνεργασία με μεγαλέμπορους της Ροδεσίας. Μάλιστα ο Παττακός είχε εκδώσει διαταγή απαγόρευσης διάθεσης ντόπιου κρέατος για να απορροφηθούν τα εισαγόμενα του Μπαλόπουλου, τα οποία είχαν αρχίσει να σαπίζουν και να βρωμάνε. Στο σκάνδαλο εμπλεκόταν και ο αδελφός του Γεωργίου Παπαδόπουλου, Χαράλαμπος. Μάλιστα ο Μπαλόπουλος ήταν τόσο διαβόητος που είχε μείνει ο όρος “μπαλόσημο” για τις μίζες που εισέπραττε. Έγινε δε σύνθημα στα γήπεδα: Εάν κάποιος ποδοσφαιριστής δεν απέδιδε στο παιχνίδι, η κερκίδα δεν τον φώναζε “παλτό” όπως σήμερα, αλλά “βόδι Αργεντινής” ή “κρέας του Μπαλόπουλου”.
Είχαν βέβαια ξεκινήσει το φαγοπότι με το καλημέρα.
Μία από τις πρώτες αποφάσεις της Χούντας αφορούσε την αύξηση του μισθού του πρωθυπουργού από 23.600 σε 45.000 δραχμές και των υπουργών από 22.400 δραχμές σε 35.000 δραχμές. Θέσπισαν μάλιστα και “εκτός έδρας” της τάξως των 1.000 και 850 δραχμών αντιστοίχως και μετά άρχισαν τις περιοδείες...
Δε τους έφτανε όμως αυτό, ήθελαν και τσάμπα σπίτια. Το 1970 θεσμοθετήθηκε η παροχή κατοικίας για αξιωματικούς που είχαν διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο στο πραξικόπημα.
Διήγαγαν φυσικά βίο σκανδαλωδώς πολυτελή. Τα έλεγαν οι ίδιες οι γυναίκες τους. Είναι χαρακτηριστικές οι διηγήσεις της Ντέλλας Ρουφογάλη και της Δέσποινας Παπαδοπούλου για ντόλτσε βίτα στο Παρίσι, τουαλέτες, “πεσκέσια” από όσους ήθελαν μέσω των γυναικών τους να κολακέψουν τους δικτάτορες, φρέσκα ψάρια, χαβιάρι και καβούρια να καταφθάνουν ως δώρα στο σπίτι.
Ψέμα δεύτερο: “Ναι, αλλά η οικονομία πήγαινε καλά”
Η Χούντα προσπάθησε να κρατήσει χαμηλά τον εξωτερικό δανεισμό, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να υπερτετραπλασιαστεί ο εσωτερικός δανεισμός με την έκδοση ομολόγων και με δημιουργική δημοσιονομική λογιστική.
Οι εργοληπτικές εταιρείες, που αναλάμβαναν κρατικά έργα (και στις οποίες φρόντιζε πάντα να “τρουπώσει” ο γαμπρός του Παττακού) έπαιρναν δάνεια από τράπεζες του εξωτερικού με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου. Έτσι ο δανεισμός άλλαζε χαρακτήρα και το χρέος χαρακτηριζόταν εσωτερικό. Παρέμενε όμως βαρύς πέλεκυς πάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων.
Λαδάς και Ρουφογάλης μοίραζαν θαλασσοδάνεια σε “ημέτερους” και επιβάρυναν τις κρατικές τράπεζες. Το περιοδικό “Ταχυδρόμος” είχε αποκαλύψει το 1974, στην αρχή της Μεταπολίτευσης, έγγραφα του Ρουφογάλη, που ανέφεραν χαριστικά και επισφαλή δάνεια: Στα χορηγηθέντα καταγραφόταν ποσό μεγαλύτερο του 1,5 δισεκατομμυρίου δραχμών και στα υπό έγκριση ποσό μεγαλύτερου του 1,6 δισεκατομμυρίου δραχμών.
Σε κάθε περίπτωση το δημόσιο χρέος υπερδιπλασιάστηκε επι Χούντας. Από 37,8 δισεκατομμύρια δραχμές το 1967 έφτασε τα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973. Το εμπορικό έλλειμμα πενταπλασιάστηκε. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν κατά 25%. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών οκταπλασιάστηκε.
Όσο για την υποτιθέμενη μείωση της ανεργίας αυτή “επετεύχθη” χάρη στο γεγονός ότι μετανάστευσαν500.000 Έλληνες: Όταν φεύγουν οι άνεργοι από τη χώρα προφανώς και υπάρχουν λιγότεροι άνεργοι...
Με δυο λόγια όπως είχε πει ο κάθε άλλο παρά κομμουνιστής Ξενοφών Ζολώτας “η οικονομική πολιτική της δικτατορίας ήταν πολιτική οικονομικής μεγεθύνσεως και όχι οικονομικής αναπτύξεως”. Και είδαμε ποιοι επωφελήθηκαν από την οικονομική μεγέθυνση.
Ψέμα τρίτο: “Επί Χούντας έφαγε ο κόσμος ψωμάκι”
Τη χουντική νύφη πλήρωναν βέβαια οι φορολογούμενοι πολίτες. Οι δικτάτορες μείωναν κατά τρόπο εξωφρενικό τους φόρους των επιχειρήσεων στην υγεία του φορολογούμενου κορόιδου: Το 1971 οι φοροπαλλαγές των 464 μεγαλύτερων επιχειρήσεων ήταν τριπλάσιες από τους φόρους που είχαν καταβάλει! Κάποιοι έφαγαν όχι απλώς ψωμάκι, αλλά παντεσπάνι- πάντως δεν ήταν ο κοσμάκης που επωφελήθηκε από το επταετές φαγοπότι.
Τα νοικοκυριά σήκωναν το βάρος του 91% των φορολογικών εσόδων. Το 55% των φορολογικών εσόδων του κράτους προερχόταν από έμμεσους φόρους, που πάντοτε πλήττουν τους ασθενέστερους, και το 36% από την φορολόγηση των νοικοκυριών. Ντόπιοι και ξένοι μεγαλοκαρχαρίες όχι μόνο έμεναν ανέγγιχτοι, αλλά οι πραξικοπηματίες τους έκαναν όλα τα χατίρια, αφού άλλωστε μαζί λυμαίνονταν τη χώρα.
Επί Χούντας ο πληθωρισμός κάλπαζε. Ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε 15,3% από το 1972 στο 1973 και κατά 37,8% την επόμενη χρονιά, και μάλιστα στα είδη πρώτης ανάγκης και την υγεία. Και αυτό ενώ τη δεκαετία του 1960 η Ελλάδα είχε το μικρότερο πληθωρισμό από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν κατά 4%. Το υποτιθέμενο “οικονομικό θαύμα της Χούντας” δεν ήταν παρά μία προπαγάνδα.
Ψέμα τέταρτο: “Ναι, αλλά έφτιαξαν δρόμους”
Και δρόμους να έφτιαχναν οι δικτάτορες, θα αναιρούσε αυτό τα βασανιστήρια, τις εκτελέσεις, την τρομοκρατία, τον γύψο στο λαιμό του ελληνικού λαού; Η απάντηση για όποιον θέλει να λέγεται όχι μόνο δημοκράτης, αλλά απλά άνθρωπος, είναι αυτονόητη. Για να δούμε όμως τι δρόμους έφτιαξαν και πως.
Όλα τα αυταρχικά καθεστώτα φροντίζουν να κάνουν και μερικά έργα, για να δείξουν ένα υποτιθέμενο κοινωνικό πρόσωπο και επειδή γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν έχουν τη στήριξη του λαού. Καμία φορά όμως οι δρόμοι δε φτιάχνονται καθόλου, αλλά κάποιοι πλουτίζουν ως εκ θαύματος- θα είχαν προσευχηθεί στον προαναφερόμενο ναό του Σωτήρος που δεν κατασκευάστηκε ποτέ φαίνεται...
Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι η περίπτωση της Εγνατίας, που φυσικά δεν κατασκευάστηκε επί Χουντας. Αυτό δεν εμπόδισε κάποιους να βγάλουν λεφτά όμως.
Ο Αμερικανός “ενδιάμεσος” Ρόμπερτ Μακντόναλντ πήρε αμέσως τη δουλειά χωρίς καμία μελέτη και μπορεί να μην έφτιαξε την Εγνατία, έφτιαξε όμως την τύχη του τσεπώνοντας 4,5 εκατομμύρια ως αμοιβή και περίπου 33 εκατομμύρια δραχμές σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου έναντι των εξόδων του.
Συνήθως αυτό το ψέμα περί δρόμων, πάει πακέτο με το “χάρισαν τα χρέη στους αγρότες” και “αύξησαν τις κοινωνικές δαπάνες”.
Πράγματι η Δικατορία τον πρώτο χρόνο διέγραψε χρέη των αγροτών γιατί όπως είπαμε τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πάντα προβαίνουν σε κινήσεις με στόχο να αποκτήσουν το λαϊκό έρεισμα που δεν έχουν ή/και να περιορίσουν τις αντιδράσεις εναντίον τους. Κατάφεραν όμως πέραν όλων των άλλων να διαλύσουν και την αγροτική παραγωγή, να μειώσουν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα, με αποτέλεσμα οι αγρότες να μεταναστεύουν και έτσι η Ελλάδα να μειώσει τις εξαγωγές και να αυξήσει τις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων.
Επίσης πράγματι τον πρώτο χρόνο η Χούντα αύξησε τις κοινωνικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ. Και μετά άρχισε να τις μειώνει χρόνο με το χρόνο, έτσι όταν κατάρρευσε αυτό το τραγικό ανέκδοτο το ποσοστό των κοινωνικών δαπανών επί του ΑΕΠ είχε πέσει στα επίπεδα του 1965.
Ψέμα πέμπτο: “Ναι, αλλά δεν έκαναν ρουσφέτια”
Συχνά οι ξεδιάντροποι υπερασπιστές της Χούντας, καταγγέλλουν την οικογενειοκρατία, που επί Δικτατορίας δεν υπήρχε, διότι μπορεί να ήταν λίγο φασίστες βρε αδερφέ, αλλά ήταν έντιμοι.
Ας δούμε πόσο έντιμοι ήταν και πόσο δεν βόλευαν τους δικούς τους.
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος διόρισε τον έναν αδελφό του Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο στρατιωτικό ακόλουθο, γενικό γραμματέα του υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής αλλά και Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ, και τον άλλο αδελφό του Χαράλαμπο Παπαδόπουλο γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Ο Παττακός ήταν πάλι καλός πεθερός, αφού φρόντισε να αναλάβει ο γαμπρός του Ανδρέας Μεϊντάσης τεχνικά έργα στο δήμο Αθηναίων (όπως το υπόγειο γκαράζ στην Κλαυθμώνος) και μελέτες αξιοποίησης δημοτικών ακινήτων λαμβάνοντας... “ευτελή” ποσά της τάξως του ενός εκατομμυρίου και εκατό χιλιάδων δραχμών!
Ο Νικόλαος Μακαρέζος πάλι διόρισε τον κουνιάδο του Αλέξανδρο Ματθαίου υπουργό Γεωργίας και υπουργό Βορείου Ελλάδος. Ο Ιωάννης Λαδάς διόριζε συγγενείς του στην ΑΣΔΕΝ και το υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Ψέμα έκτο: “Ναι, αλλά ήταν πατριώτες”
Πως γίνεται την πατρίδα πάντα να την προδίδουν αυτοί που δηλώνουν με στόμφο τον υποτιθέμενο πατριωτισμό τους;
Προδοσία της πατρίδας είναι εξαρχής η κατάλυση της Δημοκρατίας, οι φυλακίσεις, εκτελέσεις και βασανισμοί Ελλήνων, η αφαίμαξη του δημόσιου ταμείου προς ίδιον όφελος. Αλλά οι πραξικοπηματίες δεν σταμάτησαν εκεί.
Παπαδόπουλος και Ιωαννίδης όχι μόνο διέλυσαν τον ελληνικό στρατό, αλλά -ως αποδεδειγμένα πράκτορες της CIA και πιόνια του Κίσινγκερ- πρόδωσαν την Κύπρο, δίνοντας με το ανόητο πραξικόπημα την αφορμή στην Τουρκία να εισβάλλει στη Κύπρο.
Παρέδωσαν μια χώρα κυριολεκτικά στα συντρίμμια και θυσίασαν τις ζωές χιλιάδων Ελληνοκυπρίων στις προσταγές των ξένων, εξυπηρετώντας τη συνωμοσία κατά του Ελληνισμού. Πέτυχαν αυτό που έγκαιρα είχε προβλέψει, από το 1968, ο Ευάγγελος Αβέρωφ ότι δηλαδή, «δυστυχώς το καθεστώς των συνταγματαρχών θα καταρρεύσει επί των ερειπίων και του αίματος του Ελληνισμού!»
Οι συνταγματάρχες με «αριστοτεχνικό» τρόπο εκτέλεσαν το σχέδιο των Αμερικανών οι οποίοι ήδη από το 1964 μιλούσαν για διχοτόμηση της Κύπρου. Μαζί με τον Γρίβα και την ΕΟΚΑ Β΄ (που χρηματοδοτούνταν από τη CIA) συνωμότησαν για την ανατροπή του Μακάριου με το επιχείρημα περί “κομμουνιστικού κινδύνου”. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να κάνουν το χατίρι της CIA, που τόσο άλλωστε τους είχε στηρίξει. Μάλιστα η Χούντα φέρεται να ενημέρωσε απευθείας την Τουρκία πως «όσο είναι ο Γρίβας στο νησί δεν θα χυθεί τουρκικό αίμα». Κατά τον ανταποκριτή του BBC, Λέσλι Φίσερ ο Γρίβας ως αρχηγός της ΕΟΚΑ –Β είχε σταλεί με σκοπό τη δημιουργία ταραχών ώστε να επέμβουν οι συνταγματάρχες και να «αποκαταστήσουν την τάξη». Έτσι και έγινε. Μόνο που αυτό προκάλεσε την τραγωδία.
Πέντε ημέρες μετά το πραξικόπημα της Χούντας, στις 20 Ιουλίου 1974, οι Τούρκοι μπαίνουν στην Κύπρο, αποβιβάζοντας 30.000 στρατιώτες.
Κατά το δεύτερο Αττίλα και ενώ η Δικτατορία είχε καταρρεύσει υπό το βάρος της προδοσίας της Κύπρου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διαπίστωσε ότι οι πραξικοπηματίες είχαν αφήσει την Ελλάδα παντελώς γυμνή από στρατιωτικής απόψεως και ανέτοιμη για εμπλοκή με την Τουρκία.
Όπως του εξήγησαν οι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων, ετοιμοκίνητο στην Κρήτη δεν ήταν παρά μόνο ένα σμήνος πολεμικών αεροσκαφών. Για να φτάσουν στην Κύπρο θα έπρεπε να φορτώνουν μόνο δύο αντί για τέσσερις βόμβες. Ακόμη και εάν δεν αναχαιτίζονταν και πετύχαιναν τους στόχους τους, δε θα μπορούσαν να επιστρέψουν στη βάση τους. Τα Φάντομ δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν γιατί δεν είχε ολοκληρωθεί η εκπαίδευση του προσωπικού τους. Τα Μιράζ και τα Κορσέρ δεν είχαν ακόμη φτάσει. Το ΝΑΤΟ και η Μεγάλη Βρετανία ένιπταν τας χείρας τους. Οι πραξικοπηματίες είχαν παραδώσει την Κύπρο και την Ελλάδα χωρίς καμία σκέψη.
Ψέμα έβδομο: “Ναι, αλλά αν δεν μιλούσες, δε σε πείραζε κανείς, μόνο τους κομμουνιστές κυνηγούσαν”
Πόσο αναξιοπρεπής πρέπει να είναι κανείς για να μένει ευχαριστημένος που δεν τον πειράζει ένας δικτάτορας επειδή δεν τολμάει να διαφωνήσει; Πόσο απάνθρωπος μπορεί να είναι για να μην τον πειράζει να διώκονται και να δολοφονούνται άνθρωποι επειδή έχουν διαφορετική πολιτική ιδεολογία από εκείνον;
Πέρα από αυτά τα ερωτήματα με αυτονόητες ελπίζουμε απαντήσεις, η Χούντα δίωξε και βασάνισε απηνώς τους αριστερούς, αλλά όχι μόνο.
Τη νύχτα της 21ης Απριλίου μία από τις πρώτες κινήσεις των πραξικοπηματιών ήταν να συλλάβουν το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου της χώρας, δεξιούς και κεντρώους. Και δε δίστασαν να συλλάβουν και να βασανίσουν δημοκράτες που κάθε άλλο παρά κομμουνιστές ήταν. Αντιστάθηκαν όμως στη Χούντα και το πλήρωσαν.
Ο Τάσος Μήνης είχε φέρει σε πολύ δυσκολη θέση τη Χουντα ως αξιωματικός και ήρωας του Ελ Αλαμέιν. Αυτό δε τον γλύτωσε φυσικά από τα βασανιστήρια. Αυτός ο πραγματικός πατριώτης δεν άνοιξε το στόμα του στη φυλακή, αλλά μιλήσε στη δίκη, καταπέλτης κατά των προδοτών της πατρίδας και της Δημοκρατίας:
“Ως αξιωματικός ορκίστηκα να τηρώ το Σύνταγμα. Και το τελευταίο άρθρο του Συντάγματος λέει ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Θεώρησα σωστό να τηρήσω τον όρκο μου”.
Ο Σπύρος Μουστακλής είχε αγωνιστεί στην Εθνική Αντίσταση με την οργάνωση ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ του καθόλου κομμουνιστή Ναπολέοντα Ζέρβα, με την οποία και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Το 1948-49 ως αξιωματικός πεζικού συμμετείχε σε μάχες εμφυλιου πολέμου, ενώ το 1952-53 πολέμησε στην Κορέα. Παρασημοφορήθηκε πολλές φορές για τη δράση του. Συνελήφθη για τη συμμετοχή του στο Κίνημα του Ναυτικού, βασανίστηκε και έμεινε ανάπηρος μέχρι το τέλος της ζωής του.
Αριστεροί και μη, όσοι αντιστάθηκαν στη Χούντα υπέστησαν φρικαλέα βασανιστήρια.
Βίκυ Σαμαρά(News247)
Ο Διονύσης Ελευθερατος έχει γράψει ένα σημαντικό βιβλίο με ολα τα οικονομικά (και όχι μόνο) θαύματα της Χούντας.
Εσείς που μου στέλνετε υμνωδιες για το "κίνημα" των αξιωματικών ,για την 7ετη ανάπτυξη της χώρας και το άμεμπτο φρόνημα των κινηματιων , πιστεύω πως η ανάγνωση του ίσως και να συνεισφερε στην νοητική σας ακαμψία.

]]>http://94.249.153.3:4569/post/166http://94.249.153.3:4569/post/166Wed, 22 Apr 2026 02:26:03 GMT